1ste repetitiedag

Dagboek Sander Eckhardt dinsdag 28 september 2010

Wat krijg je als twee producenten in een onbewaakt ogenblik naar cd’tje van de Cats luisteren in de auto? Nou? U raadt het goed: ‘Volendam de Musical’. Dat is natuurlijk een beetje kort door de bocht, maar met deze anekdote begonnen vandaag –na ruim anderhalf jaar voorbereiding– de repetities van een nieuwe Nederlandse musical over het meest besproken vissersdorp van Nederland.

Als je mij een jaar geleden had gezegd dat ik nog eens met op tour zou gaan met Volendamse hits in een voorstelling, dan had ik je voor gek verklaard. In een dronken bui vind ik het heerlijk om mee te lallen met de hits van Jan Smit en Nick & Simon in de kroeg, maar om nou te zeggen dat ik de muziek thuis draai… Nee. Toch was ik erg verrast toen ik voor het eerst de promotieclip van ‘ZILT’ op de televisie voorbij zag komen. Een aantal oude en nieuwe hits uit Volendam, in een nieuw jasje gestoken, gecombineerd in een medley. Het klonk fantastisch en zag er goed uit. Ik was erg benieuwd wat dit precies voor voorstelling zou gaan worden, terwijl ik toen nog niet eens betrokken was bij deze productie. Iets later werd ik gebeld om te komen auditeren en voor ik het wist werd ik aangenomen om een paar rollen te coveren in deze nieuwe productie. Binnen een maand stond ik al met mijn nieuwe collega’s op de bühne tijdens het Musical Awards Gala in Studio 22. En vanochtend begonnen dan eindelijk de repetities!

Rond een uur of tien druppelden alle betrokkenen binnen in studio 16 van Dutch studio’s. Ons domein de komende zes weken! Na het zien van vele nieuwe gezichten, handen schudden en wat bijkletsen met bekenden werd iedereen welkom geheten door Hans Cornelissen en de taart aangesneden. Vervolgens kregen we een maquette te zien van het decorontwerp van Arno Bremers. Het ontwerp is totaal anders dan wat de meeste mensen zullen verwachten bij een titel als ‘Volendam de Musical’, maar ik verzeker jullie dat het prachtig gaat worden!

Paul van Ewijk, de regisseur, nam het stokje over door te zeggen dat we een spannende tijd tegemoet gaan met het maken van deze voorstelling. Het script is een volledig nieuw geschreven door Niek Barendsen, wat we vervolgens voor de eerste keer met de cast gingen lezen. Het is een onwijs leuk script geworden, een ‘feel good musical’ met een lach en een traan. Een script met sterke scènes die leiden tot een bijzondere climax, zonder iets over het plot te verklappen.Het lezen van het script zorgde voor de nodige hilariteit, omdat in Volendam natuurlijk wordt gesproken met een accent. Tijdens het lezen waren er enkele spelers die dit al zo goed wisten te brengen, dat de sterk geschreven scènes zodoende nog beter uit de verf kwamen. Zeker voor een eerste lezing! We krijgen allemaal les in het Volendams dialect…  maar het blijft pittig. Soms heb je de neiging om in Twents dialect te gaan praten, of val je terug in een Amsterdams accent. Hoe het accent gebruikt gaat worden in de voorstelling is ook nog niet bekend. Daar komen we gaandeweg het repeteren achter, wat werkt en wat niet. Tijdens het lezen van het script kregen we ook de nummers te horen die in de voorstelling gebruikt gaan worden. Ook de Volendamse hits zorgen voor de nodige hilarische en ontroerende momenten. Er zijn door Franc Pappot, onze muzikaal leider, nieuwe arrangementen voor de nummers geschreven en die beloven prachtig te worden!Na de lezing, zijn we begonnen met het repeteren van de opening . Hoewel, dat repeteren moest ik overlaten aan mijn collega’s. Ik ga pas, als het stuk in de grondverf staat, de rollen die ik cover repeteren. Dat is iets wat het voor mij extra spannend maakt. Het is namelijk de eerste productie dat ik voor een groot gedeelte vanaf de zijlijn toekijk hoe de voorstelling wordt gemaakt. Mijn handen jeukten, maar ik moet nog even geduldig zijn. Over ruim drie weken mag ik de vloer op en in de tussentijd ga ik regelmatig kijken naar repetities en doorlopen om te zien hoe het ervoor staat.

Zo’n eerste repetitiedag, ik vind het maar spannend. Als je het mij vraagt, ook een van de vermoeiendste dagen in een repetitieproces. Je leeft er naartoe als een schoolreisje op de basisschool: slechte nachtrust, te vroeg wakker ‘s ochtends, opgetogen naar plaats van bestemming, teveel indrukken opdoen, al je energie verspillen en ’s avonds moe maar voldaan naar huis.

We benne begonnen!

Sander Eckhardt